Gölün Kenarında

Gölün kenarında

Arkası dönük

Elleri ceplerinde bir çocuk

Küsmüş kızmış

Bir heykel gibi

Yıllardır orda

İki ayağının üstünde

Başı önde

 

Fark edeli çok uzun olmadı

Dışarısının yetmediği anlamsızlaştığı

Gücümün kalmadığı

Çaresiz hissettiğim

Neden böyle diye merak ettiğim

Gözlerimi kapattığım bir andı

 

Birdenbire gördüm onu

Orada öylece duruyordu

Kim olduğunu bilmediğim

İçimde yer bulmuş

Herkesle beraber bana da

Mesafe koymuş

Arkasını dönmüş

 

Seslendim duymadı

Duyduysa da üstüne alınmadı

Ne yaklaşabiliyorum

Ne sesimi duyurabiliyorum

Dönmesinden de korkuyorum

Nasıl bir yüz bilmiyorum

Kaç yıl oldu?

Onca yıl neye dönüştü?

Kimdi?

Kime küstü?

Neye darıldı ?

Aç mı susuz mu ?

Kimi kimsesi yok mu?

Kimi neyi bekler, ne ister?

Sağ mı ölü mü?

 

Cevap yok

Hiçbir kımıltı

Hiçbir emare

Ben de yaklaşamıyorum

Bıraktım onu öylece

Gidemedim yanına

Korktum zira

 

Görüyorum ara sıra

Gözlerimi kapattığımda

Açıkken de hatta

Gidebilmeyi istiyorum

Bir gün yanına

Üzülüyorum içimdeki

Kırgın küskün öfkeli çocuğa

                                                                          Faik Özdengül

Reklamlar

Gölün Kenarında” üzerine bir yorum

  1. Yanına gidip, şefkatle pışpışlamak iyi geliyor sanırım..o zaman kırgınlığı azalmakta sanki.

    Her şartta sevildiğini bilmek herkese iyi geliyor:)

    Selamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s