UTANÇ VE ÖFKE

Öfke geliyor önce

Sonra her şeyi

Elimin tersiyle

İtiyorum delice

 

Benden uzak durun

Dediğim bu aslında

İçerde bir duman

Bir kargaşa

Surat asık

Rengi kara

Sefil bir karmaşa

 

Bir utanç bu

Yapamamanın

Kontrol edememenin

Olanı biteni

Anlatamamanın

Kendini doğru dürüst

İfade edememenin

Yapmayın etmeyin

Diyememenin

Çığlığı sessizce ve

Sersemce

 

Sanki bütün bir dünyayı

Çaresiz bıraktım

Ulaşılmazım

Dayanılmazım

Ben çekildim ve kaldılar

Öylece

Oh olsun işte

Mahvolun geberin

Demece

 

Soruyorum

Neden

Neden böylesin

Bana bile gülüyor hince

Diyorum ki ona

Bağır çağır

Ne yapacaksan yap

Söyle kim sebepse

Sırtını dönme öyle herkese

 

Yapamam diyor

Alışmadım

Ne olacağını bilemem

Her aklıma eseni

Söyleyemem

Ne yapacaklarını

Bilemem

Başıma ne gelir

Nereye varır

Kestiremem

 

Aklım giriyor devreye

Bu günlerde

Bir bakalım diyor

Olana bitene

Ne sebep oluyor

Öfkene

 

Yok sayılmak

Dikkate alınmamak

Kenarda köşede

Unutulmak

 

Mmmm peki

Bunlar hislerin

Sana yapıldığını düşündüklerin

Bakalım bir de

Bunların karşılığında

Senin ne yaptığına

 

Yok saymak

Dikkate almamak

Kenara köşeye atmak

İçten içe kızmak

Surat asmak

Öfkelenip

Tırnaklarını kendine

Batırmak

 

Tek kişilik bir tiyatro

Stendap oynanan

Kendi başına

Reytingi varmı ki

Var gibi sanki

Yapmayız herhalde

Öyle olmasa

 

Zannetmem

Kimin umurunda

Yine olan sana bana

Bence şöyle,

Bize yapılanı

Yapıyoruz aslında

Demek istiyoruz ki

Yaptığınız bu bana

Nasılmış görün

Anlayana

 

Bir ikilem bu

Garip bir ironi

Hem istemek

Hem istemem demek

Korkudan kesin

Kısa yoldan kendini

İhtiyaçsız bellemek

Yan cebine konursa

Seslenmemek

 

Neyin korkusu ki

Sorumu bu

Tabi ki incinmek

Gel diyecekler

Umutlanacaksın

Sonra da

Sırtını dönüp gidecek

Haa diyecek

Bir şey

Diyordun

Bir şey istemiştin

Arada aklına gelirse

 

Ne yaşadın bilemem

Sayarım severim seni

Yanında dururum

İnanır mısın bilmem

Anlıyorum desem

Çok yorucu be teyzem

Gel çıkalım bu oyundan

Öfkenin korkunun

Utancın koynundan

Ne olacaksa olsun

Daha kötü değil

Daha beter olmaz

Şu an olandan

 

Söylemesi kolay

Ama iş başka

Biliyor musun

Eğer öfkemden vazgeçersem

Utancımla baş edemem

Utancım kapatmıyor üstümü

Çıplak kalıyor vücudum

Öfkeyle örtmezsem

Öfke yorganım gibi

Ceketim kabanım şapkam

Elimde sopam

Kılıcım tabancam

Risk yok mu var elbet

Ya Kendimi de vurursam

Kendime de sıkarsam

Oluyor da nitekim

Gözüm görmüyor ama

Eğer utanacaksam

Bilemiyorum o zaman

Yorganı neyle sarsam

 

Sağ olasın var olasın da

Yapılacak şey belli

Öfkelenen yeri utananla

Yüzleştirmeli

İkisini bir şekilde

Bir araya getirmeli

Görünüyor çok açık

Seviyorlar birbirlerini

Niye ayrı gayrı mesafeli

Birleştirsinler güçlerini

 

Şöyle bitsin o zaman

Öfke ile utanç bir araya gelsin

Sarılıp kucaklaşsın

Birbirlerini öpsün

Sarılınca ikisi de

Başka bir şeye dönüşsün

Büyü yapılmış ya bunlara

Vakti zamanında

Biri şecaat biri iffet olunca

Gökten üstlerine üç elma

İkisi onların olsun

Biri de bize onlardan hatıra

Faik Özdengül

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s