KONUŞMAK

Konuşmaya korkarım,

Düşünüp hissettiklerim

İğneyle tutuşturulmuş

Kumaş gibi

Bir kalıba sığdırılan

Konuşursam yırtılacak

Parça parça dökülecek

Hepsi

İçim görünecek ve

Utandıracak beni

 

Giysilerim dar

Sıkıyor

Kollarımı açsam

Geriye doğru

Dikişler atıyor

Oysa vitrindeki gibi

Hareketsiz kalınca

Mmm diyor

Beğeniyor

İçeri giriyorlar

İstedikleri gibi

Nasıl hisseder manken

kimsenin umurunda değil

İlgilenmiyorlar

 

Canımın yandığını kime

Nasıl anlatırım

Her harf tırnak

Kendimi kanatırım

Konuşmak düşmek gibi

Fark etmez asfalt

Ya da kaldırım

 

Konuşmak için

Ağzımı açınca

İlk cümleden sonra

Hücum ediyor hepsi

Onlar düz ben

Ters yolda

Kör müsün diyorlar

Görmüyor musun

Habire

Çarpıyor

Düşüp duruyorsun

Hareket etme

Ağzını açma

Devinme

Öfkelenme

İncitme

Duygularından bahsetme

En kolayı

En iyisi

Sus işte

 

Susmak sanki

Kokan kirli

Kötü iç çamaşırları

İçinde saklamak

Böyle olunca

En doğrusu

Uzakta durmak

Mümkün mü

Yakınlaşmak

Kötü kokarak

Anlıyorsun bir süre

Sonra zaten

Konuşursan

Herkes burnunu

Tutacak

 

 

Ağız dükkan gibi

Kapalı olunca

Anlaşılmaz ki

İçinde ne var

Gideri nedir

Ne satarlar

Kepenkleri kaldırılıp

Açılmalı

Açmak yetmez

Müşteri de olmalı

Ben anlamadım

Bunca yıldır

İyi mi kötü mü

Dükkanımın malları

Çünkü hep kapalı

 

Konuşmak istiyorum

Anlaşılmak

Temiz iç çamaşırlarım

Olsun

Ya da çıplak

Ya da her neyse

Ne görünecekse

Bundan utanmamak

 

Birisi beni

İnandırabilir mi?

Düşünce de

Konuşunca da

İçim görününce de

Sevileceğime

Yerde ya da yukarda

Kabul göreceğime

 

Sanmam

O yüzden

Kağıtla kalemle

Arkadaşlığım

Okumuş yazmışlığım

Satırların arkasına

Bilgece

Ama aslında korkumdan

Saklanmışlığım

 

Umudum yok mu?

Var

Tabi var

İnsanım sonuçta

Aklım da var

Sağım solum duvar

Tamam da

Bu duvarların arasından

Meydana çıkan bir yol

İllaki var

 

Madem körüm

Bir kılavuz tutarım ben de

Ardına düşer

Ağır aksak yürürüm

Konuşmam yürürken

Onu dinlerim

Giderken

Meydanda diyeceklerimi

Şarkılarımı türkülerimi

İyice bellerim

 

Güller varmış meydanda

Duydum

Bülbülleri cezbeden

Nameler duymak için onlardan

Sabırla bekleyen

Niyazımdır

Bir an önce çekip gidiyim

Gülsüz bülbülsüz

Gülistansız

Kargaların istila ettiği bu yerden

Faik Özdengül

Reklamlar

KONUŞMAK” üzerine bir yorum

  1. Sen sus gözlerin konuşsun derler 🙂 bazen susmak en büyük ceza bazen de en büyük mükafattır.
    Eyvallah hocam yine çok güzel…
    Saygılar:))

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s