Bir Gün

Bir dağım olsaydı…

Sırtımı dayadığım,

Ve bir güneşim olsaydı,

Yağmurdan sonra gelen,

ısıtarak ve okşayarak başımı kurutan…

Elimde kirli bir bezle koşturmazdım bu kadar çok

Gözlerine bakmazdım bir camın arkasından sürücülerin

Bir kırmızı ışık kadar zamanda ellerini ceplerine atsınlar diye…

 

Ve her pencereyi kirli sanmazdım,

Her çocuğun başı ıslak olmazdı

Kendi başıma dokunabilseydim…

 

Bir gün gelipte

Güneşin her yüzü ısıttığını,

Yağmurun her başı okşadığını ve

rüzgarın her  tene dokunduğunu öğrendiğimde,

Uçurtmamı yeniden alıp elime

kırlara çıkacağım…

Faik Özdengül

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s