ELLERİN

 

Ellerin vardı önce,

Sonra ellerin oldu,

Sana yabancı, kendinden olmayan

Sonra da ellerin oldun…

 

Ellerin varken önce, kendine dokunurdun ilkin

Sonra ellere

Başkalarının ellerine

Kendinden olmayana…

 

Başka ellere dokunabilmek için zannettin ellerini sonraları

Dokunamazsan ölürsün

Dokunmazlarsa soğursun…

 

Ellerin sızladı dokundukça

Ellerin üşüdü dokunulmayınca…

 

Ellerin gerçekten el olduğunu anladığında

Ve hiç el kalmayınca, ağladın hem de çok

Ağlayınca pek çok, ellerin yukarı kalktı

Ellerin yukardayken gözlerinin suyu değince yere

Eli veren dokundu bu kez eline

Ve ondan sonra hiç üşümedin

Ne sen ne de ellerin…

Faik Özdengül

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s