SARI DÜŞÜŞLER

İzmitten yazıyorum bu yazıyı,

Uğur’un evinden. Oturduğum koltuğun önündeki büyük camdan körfezi ve denizi görebiliyorum. Camla deniz arasında ise büyük yeşil bir örtü. Sonbahar henüz belirgin değil bu yeşile bakınca. Yolda daha çok belli oluyor, sararmış yaprakların birbiri ardınca yere doğru yolculuğundan anlıyorsunuz bir göçün olduğunu. Göztepe ve Gebze arası banliyo treni ile yaptığım yolculuk sırasında, cumartesi daha çok gördüm onlardan. Sessiz sessiz ağlıyorlar gibiydi. O gün nerdeyse bir saat süren o yolculuk sırasında sanki bütün bir geçmiş hayatımı yeniden yaşadığımı hissettim.

Ayrılık tehlikeli.

Bunu anlattım hem pazartesi Düzce Üniversitesinde hem de akşam İzmit Bilim Kültür Sanat Derneğinde.

O sabah trene binmek için Göztepe istasyonunda jeton alırken biraz da ihmalimden oyalandım. Çok kısa bir süre. Merdivenlerden inerken trenin kalkmaya başladığını gördüm. Hızlandım ama yetişemedim.

Gitti.

Onun gidişi bütün hayatımdaki gidişleri bir bir geri getirdi. O gidişlerdeki duygular da, acılar da geri geldi. Öylece oturdum kaldım bankta. Bir yenisi gelirdi nasılsa. Ama gidendeki hayatı kaçırdım. Sonra kabullenmeye çalıştım gidişi. Hüzüne mani olamadan. Etrafa bakınmaya başladım. O zaman gördüm düşen sarı yaprakları. O düşüşteki ahenge bugüne dek hiç bu denli dikkat kesilmemiştim. Nasıl asil ve soylu iniyorlardı yere. Ana gövdeden ayrılmaının acısı olmaz mı? Hissettiklerini hissettim. Ama mutlak irade de işliyordu.

Onlarla birlikte ben de ağladım. Bunu yapabildiğime sevindim. Gönlüme gelen bu rikkate şükrettim. Daha önceki gidişlerde yapamadıklarımı yapmaya başladım. İçimden gelen bir ses ihmalinden , önemsemediğinden oldu diyen bir sürü delil getirmeye başladı. Onlara da bir şey demedim. Böyle bir durumda en işe yarayanı gözyaşı. Cep telefonumda Allah’ın 99 Esmasının Münip Engin Noyan’ın sesiyle kaydı vardı. O düşüşlere, o gidişlere Esmaları ilave ettim. Kendim de O na döndüm. İki tane yaşlı adam sessizce anlaşırken birbiriyle yanımdaki bankta.

Yenisi geldi. Bindim ve yolculuk yeniden başladı. Gidenle nasıl olacağını düşünmek yararsızdı artık. Cam kenarına oturup yoldaki diğer düşüşlere bakmaya başladım. Ne çok sarı renk. Durdurulamayan gidiş. Gittiğin hıza bağlıydı gördüklerin.  Yeni bir hayat başladı. Ama hala acı duruyordu. Onlara da gözyaşı sundum. 10 yaşlarındaki bir çocuk akordiyon çalmaya başlayınca geri döndüm. Herkes gibi ben de birkaç demir kuruş verdim.

Bütün bir geçmiş hayatın yasını tuttum o gün. Yeniden yaşadım 40 yılı bir saatte. İndiğimde Fatih istasyonunda orda da gördüm sarı renkli düşüşleri. Kendi sarılığıma bakınca birbirimize aykırı durmadık.

Ayrılık hepimizin ana hikayesi. İnsanın hikayesi. 

Şimdi yeniden İstanbul’a doğru yola çıkacağım.

Akşam Uğur’la ve Ahmet abimizle yemek yeriz diye planlamıştık. Belki boğaza gideriz.

Karanlıkta sarı nasıl olur onu merak ediyorum.?

Gecenin karanlığındaki düşüşü.

Boğazı düğümleyen bir şey olmalı.

İnsanı donduran.

O donmayı güneşe doğru duruşla çözmeyi becermek niyazımız olsun.

Dr Faik Özdengül

fozdengul@gmail.com

Reklamlar

SARI DÜŞÜŞLER” üzerine 4 yorum

  1. Sararan yapraklara bakarken ben de ayrılıkları düşünürüm.Yapraklar ömrünü tamamladığı için ağacından ayrılıyor.
    Görevlerini tamamlamış olarak toprak olmaya gidiyor.Bizler ve hayatımıza giren herkes gibi.Toprak olurken Mevla’ya en iyi hallerimizle gidelim inşaallah.

  2. Dalından kopup toprakla buluşacak her canlı,ayrılığı yaşadıktan biraz sonra belki buluşmanın verdiği huzuru tadıyor olacak,Ayrılmanın verdiği hüznü yaşayamazsak buluşmanın verdiği hazzı hissetmemiz belki mümkün olmayacaktı ama ne Mutlu size ki bu küçük anın içinde Hayatın bütün sırlarını içinde bulunduran Esmaları gönlünüze aklınıza düşürebiliyorsunuz,Vaktini doldururan yaprağın dalından ayrılmasıyla Ya Muidu esması hüznümü, huzura bırakıverdi yazınızı okurken…

    Sevgiler
    Elif

  3. Ben, doğrusu yaprakların toprağa bu kadar,ahenkli bir şekilde düştüğünü fark etmemiştim.Kainatta ki her şey gibi,o şiirsellikte heyecan ve huzur verici.Her şeyde bir incelik ,bir zerafet,ne güzel,Allahım ahlakınla ahlaklandır bizleri.Güzelleştir her halimizi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s